گياه خواری ( ۱ )

گیاه خواری – 1

 

حتما شما هم این پند حکیمانه را در کودکی هنگامی که نمی توانستید غذایتان را کاملا تمام کنید از پدر و مادرتان شنیده اید که : "عزیزم گوشت غذات رو خالی خالی بخور !" ....

 

ویا حتما تا به حال افراد زیادی را دیده اید که برای توصیف اوج بدبختی و بیچارگی خود به شما گفته اند که: " مدتی است که در خانه مان گوشت نخورده ایم." ....

 

در سال گذشته هنگامی که قیمت گوجه فرنگی بسیار بالا رفته بود با یکی از دوستان به رستوران رفته بودیم، وقتی همه سیر شده بودند دوست من همراه گوشت های غذا گوجه فرنگی ها را هم خالی خالی می خورد! ...

 

خیلی از مردم فکر می کنند هر چیزی که گران تر است بهتر است، ...

 

شاید شما هم جزو آن دسته از مردمی باشید که موز را میوه ی شفابخش می دانند و سیب های داخل یخچالشان پس از گندیدن دور ریخته می شود! در حالی که موز یکی از بی خاصیت ترین میوه ها و سیب یکی از بهترین مواد غذایی روی زمین است.

 

یک واقعیت مسلم و ثابت شده وجود دارد و آن این که انسان یک موجود گوشتخوار نبوده است.

 

در دنیایی که فلسفه ی اخلاق تبدیل به داستانی بلند تر از درک انسان ها شده است من برای خودم یک فلسفه ی کلی طرح ریزی کرده ام و طبق آن زندگی می کنم.

 

به نظر من هر چیزی که طبیعی تر است بهتر و لذت بخش تر است.

 

گوشت خواری جزو طبیعت انسان نیست.

 

گیاه خواری به من لذت و احساس خیلی خوبی می دهد، من خود را بسیار نزدیک به طبیعت خودم احساس می کنم.

 

من در گذشته بسیار از خوردن کباب و غذاهای گوشتی لذت می بردم ولی امروز که می دانم با گیاه خواری به سلامت خودم و به محیط زیست کمک فراوانی می کنم لذت بزرگی را تجربه می کنم که با گوشت خواری قابل مقایسه نیست.

 

آیا می دانید اگر همه ی مردم به گیاه خواری بپردازند مشکلات زیست محیطی بزرگی از جمله پدیده ی گلخانه ای حل و لایه ی اوزون ترمیم می شود؟

 

آیا می دانید بهای گوشت خواری بی محابای مردم تولید صنعتی ملیون ها قطعه احشام و مرغ و ماهی و کشتار آنان است که خود یکی از نگرانی های بزرگ حامیان حیوانات است.

 

 

عنوان این نوشته را گیاه خواری- 1 انتخاب کردم چون می خواستم خودم را مکلف کنم که این بحث را ادامه بدهم، گیاه خواری جزو اصول حمایت از حیوانات نیست ولی با تجربه ای که در مدت نه چندان طولانی گیاه خواری خود به دست آورده ام حیف دیدم که بحث در مورد گیاه خواری را در این وبلاگ پیگیری نکنم.

 

 

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٢:٢٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٥