يک گفتگو ...

 در روز های گذشته نوشته هایی در تالار گفتگوی انجمن حمایت از حیوانات رد و بدل شد که بد ندیدم دوستان در وبلاگ تلاش برای حیوانات مشهد هم از آن با خبر باشند، کمترین نتیجه ی چنین مباحثی جلب توجه دوستان به ضعف های موجود و تلاش برای رفع آن ها می تواند باشد.

 

در تاریخ 5 فروردین 85 دوستی از کرمان که تازه با انجمن آشنا شده بود نوشته ای به این شرح در تالار گفتگو قرار داده بود:

 

(توضیح: بخش های قرمز رنگ توسط من برای توجه خواننده قرمز شده است.)

 

" سلام.
من تازه امروز با اين انجمن آشنا شدم.علت تاخير هم اينه که من در کرمان زندگي مي کنم و اين انحمن در شهر ما شعبه نداره. خيلي دلم مي خواد در اين انجمن عضو شم اما بخش عضويت سايت ظاهرا هنوز کامل نيست...
هرنوع کمکي که از دستم بر مياد, براي ارتقا سطح زندگي حيوانات کشورمون, مضايقه نمي کنم. فقط کافيه بگيد چه کاري مي تونم انجام بدم...
در ضمن, اگر کسي مايل به واگذاري حيواناتش هست من حاضر هستم مسووليتش رو قبول کنم. همه حيوانات بجز گربه (بدليل مسايل خانوادگي
)

ممنونم. برقرار باشيد...    "  

 

 

خوب من دیدم که با این دوست خوب درد های مشترکی دارم، هم انجمن در شهر ما شعبه ی فعالی ندارد و هم برای عضویت در انجمن دچار مشکل هستم و ...، بنا براین در پاسخ ایشان چنین نوشتم:

 

"  دوست خوبم متاسفانه حمايت از حيوانات در شهر هاي ايران (به جز تهران) وضع اسف باري دارد، دوستان ما در اصفهان فعاليت هاي بسيار خوب و ارزشمندي دارند که مي تواند الگوي مناسبي براي ساير شهر ها باشد.

در شهر ما مشهد سايه و شبحي از انجمن حمايت از حيوانات ايران وجود دارد که اگر شما توانستيد با آن ارتباط برقرار کنيد من هم مي توانم!!!


متاسفانه دوستان ما در تهران هيچ توجه و حساسيتي نسبت به شهرستان ها ندارند و بنده بار ها اين مسئله را بيان کرده ام، ولي هيچ گوشي شنوا نبوده است.

به هر حال با همه ي تلاش در راهي که شروع کرده ايد به پيش برويد و سعي کنيد با دوستانتان براي حمايت از حيوانات شهر و منطقه تان تلاش کنيد.

براي عضويت در انجمن هم مي توانيد با دفتر انجمن در تهران تماس بگيريد، هر چند که خود من در آذر ماه 84 فرم و مدارک مربوط را به دفتر انجمن ارسال کرده ام و هنوز هيچ خبري از سوي انجمن به من داده نشده است."

 

 

خوب به هر حال این چندمین بار بود که من با پافشاری بر مواضع گذشته ی خودم در مورد لزوم توجه بیشتر به شهرستان ها و تقویت سازمان انجمن حمایت از حیوانات انتقاداتی را مطرح می کردم، ولی این بار بر خلاف بار های گذشته اتفاق مبارکی افتاد و آن هم پاسخ و توجه دوستانمان در تهران بود.

ابتدا دوست خوبمان مدیر سایت در تاریخ 9 فروردین من را مورد لطف قرار دادند و توضیحاتی را در این زمینه مرقوم نمودند:

 

" همفكر گرامي و ناديده سياوش خان عزيز

اگر واقعيت را بخواهيد وضعيت حيوانات در تمامي كشور (حتي تهران) وضع بسيار اسفباري دارد. خبرهايي كه هر روزه به دفتر انجمن مي‌رسد (دهها برابر آنچيزي كه در سايت قرار داده مي‌شود) حاكي از آن است كه هنوز تا رسيدن به ايده‌آل مسير دشواري و طولاني در پيش رو داريم. اگرچه در چند سال گذشته تمامي دوستانم در انجمن تهران و شعبات شهرستانها تلاش بسيار زيادي نموده‌اند ولي شرايط فرهنگي و جو حاكم بر جامعه باعث شده است كه كار به كندي پيش رود. البته موفقيت‌هاي كسب شده در ساليان گذشته نشان دهنده اين است كه نبايد نااميد شد و مي‌توان به آينده‌اي روشن اميد بست.

در مورد شهرستانها قضايا آنگونه كه فرموديد هم نيست! همان شعبه مشهد كه شما در يادداشت‌هاي متوالي از فعاليت آن گله داشته‌ايد در ساليان گذشته بسيار فعال عمل نمود بود بطوريكه پس از بررسي‌هاي انجام گرفته در دو سال قبل بعنوان شعبه نمونه انجمن معرفي و از آن تقدير شد. شعبه مشهد انجمن بعنوان اولين شعبه توانست با يك قرار داد رسمي بعنوان ناظر و بازرس در طرح جمع‌آوري سگ‌هاي ولگرد مشهد مطرح شود. ولي متاسفانه اختلافات داخلي در شعبه مشهد و تلاش دوستداران افراطي حيوانات باعث شد كه حركت منطقي و اصولي آن منحرف شده و وضعيت فعلي بر آن حاكم شود. مدتي است رسيدگي به وضعيت شعبه مشهد در دستور كار شوراي مركزي انجمن قرار گرفته و مسايل آن به دقت پيگيري مي‌شود كه اميدوارم به زودي شاهد تغييراتي در فعاليت آن باشيد.

دوستانم در نمايندگي كرج، شعبه تبريز، نمايندگي كازرون و همچنين شعبه اصفهان زحمات زيادي كشيده‌اند و به موفقيت‌هاي زيادي هم نائل شده‌اند كه شايد بدليل اطلاع رساني نه چندان قوي به گوش شما نرسيده است شايد كمي بي انصافي باشد كه نوشتيد حمايت از حيوانات در تمامي شهرها وضع اسفباري دارد!!

و اما در مورد مدارك عضويت شما:
مدارك حضرتعالي مدتيست كه بر روي ميز كار من قرار دارد، بر طبق آيين نامه انجمن چون انجمن در مشهد داراي شعبه است ما در شعبه مركزي براي پذيرفتن عضو از شهرهايي كه داراي شعبه هست محدوديت داريم. به همين دليل صدور كارت عضويت براي حضرتعالي به پس از روشن شدن وضعيت شعبه مشهد موكول شده است. با اين وجود اگر دريافت سريع كارت برايتان مهم است من در خدمتتان خواهم بود.

خوشحال خواهم شد اگر سفري به تهران داشتيد در يك جلسه حضوري بتوانيم دقيق‌تر و واضح‌تر در مورد بعضي مسايل صحبت كنيم. "

 

ایشان در نوشته ی خود به اختصار برخی مشکلات و برنامه های انجمن را توضیح دادند، و همین اندازه هم به نظر من بسیار مفید و راهگشاست، امیدوارم این رویه ی اطلاع رسانی و پاسخ گویی همچنین ادامه داشته باشد و دوستان خوب ما در تهران دوستانشان در مشهد را برای دست یابی به اهداف ارزشمند و بزرگ مشترکی که دارند بیشتر یاری دهند.

 

به عنوان نمونه همانگونه که اشاره شد مثلا چون شعبه مشهد غیر فعال است امکان عضو گیری و سازماندهی دوستان علاقمند در مشهد وجود ندارد و فعال نمودن شعبه ی مشهد تنها در قدرت انجمن مرکزی است.

 

من شخصا بسیار به آینده امیدوارم و به دوستانم در تهران بسیار اعتماد دارم که دلسوزانه و مسوولانه مسائل را می بینند و به دنبال چاره اندیشی هستند.

 

 

 

همچنین دوست خوبمان خانم آتوسا امینی که براستی یکی از نیروهای بسیار ارزشمند حمایت از حیوانات در ایران هستند من را مورد لطف و توجه قرار دادند و چند خطی مرقوم نمودند:

 

" من اگر بر خيزم
تو اگر بر خيزي
همه بر مي خيزند
من اگر بنشينم
تو اگر بنشيني
چه کسي بر خيزد؟
آقاي هوشيار شما خود مي توانيد يک انجمن حمايت از حيوانات يک نفره باشيد.
کارت عضويت و اسم انجمن و ... قرار داد است
بدون آنها هم مي توان از حيوانات حمايت کرد!!! "


من بسیار با نظر ارزشمند خانم امینی موافقم و همیشه به آن تاکید داشته ام که هر نفر می تواند خود یک انجمن حمایت از حیوانات باشد.

 

ولی به هر حال نباید ارزش کار گروهی و سازمانی را از یاد برد، امید من آن است که روزی ایران هم شاهد فعالیت جدی و پر رنگ حامیان حیوانات باشد، اینکه ما نمی نتواسته ایم در برابر این همه مشکلی که پیش آمده است یک راهپیمایی، تحصن و یا حرکت اعتراضی موثر برگزار کنیم نشاندهنده ی یک ضعف است.

 

خوب است روشنامه ی وبلاگ تلاش برای حیوانات مشهد را بخوانید.

 

وقتی معترضین به قتل عام درختان در لویزان از سوی اوباش و پلیس مورد حمله و ضرب و شتم قرار می گیرند و چاره ای جز خالی کردن میدان ندارند نشان می دهد که تشکلهای زیست محیطی ما از انسجام و سازماندهی مناسبی برخوردار نیستند.

 

صحنه های مبارزه ی قایق های موتوری کوچک با کشتی های غول پیکر کشتارچی های نهنگ در ژاپن را به یاد بیاورید، یا راهپیمایی هزاران حامی حیوانات در اروپا و یا حمله ی قهرمانانه ی مدافعان حیوانات به آزمایشگاه های شکنجه ی حیوانات.

 

به هر حال همه چیز ما با همه چیز دنیا فاصله دارد ولی برای پر کردن این فاصله ها از همین امروز باید با هشیاری و تلاش فراوان شروع به کار کنیم.

 

به امید پیروزی

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ فروردین ۱۳۸٥