برای درخت های لويزان

متاسفانه خبر های بد زيادی در چند ماه گذشته قلبهای ما را آزرد، قتل ناجوانمردانه ی خرس قهوه ای در تبريز، مرگ مظلومانه ی گورخر ايرانی در قزوين و حالا کشتار وحشيانه ی درختان در پارک لويزان.

متاسفانه بايد بپذيريم در دنيای بدی زندگی می کنيم که پر از بی رحمی و خشونت است ولی من قلبا اميدوارم که انسان های خوبی که برای آرمان های انشانی و صلح جوايانه تلاش می کنند بتوانند روزگار بسيار بهتری را برای جهان بسازند.

نوشته ی زير بيان احساس من برای درختان مظلوم و فرو افتاده ی لويزان است:

 

درخت را نکشید

درخت آدم نیست

...

در بیابانی که سرب مغز ها را پر کرده است کند ذهنی حکم می راند

و برای کشتن درخت قانون می نویسند

...

ریه ها را پر از کثافت نکنید

حد نامردی تان را هوا بگذارید و خاک

که برای زندگی و مردن لازم داریم

ما بیچارگان بدبخت تر از آنیم که هوا را فریاد کنیم

...

بدنم را در لویزلن دفن خواهم کرد

- در آن قسمتهایی که هنوز داغ آسفالت ندیده اند-

تا ریشه ها جسدم را بمکند

و در بلندای قامتشان هوا را فریاد کنند

تا همه بدانند که درخت آدم نیست

 

سیاوش هوشیار

مشهد- 1384

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ اسفند ۱۳۸٤