پنج دليل برای شروع نکردن گياه خواری

ما آدم ها توانایی این را داریم که برای انجام ندادن کاری که دلمان نمی خواهد انجام بدهیم هزار و یک دلیل جور کنیم و من می خواهم برای شروع نکردن گیاه خواری چند دلیل بیاورم:

1-     من گیاه خواری نمی کنم چون می ترسم از گرسنگی رنج ببرم

گوشت خواری ریشه هایی فرهنگی دارد و این ریشه های فرهنگی آن قدر در تمدن انسان فرو رفته اند که جلوه های آن در همه شوون زندگی انسان امروز به چشم می خورد.

 

باید پذیرفت که یک گیاه خور مبتدی برای سیر کردن شکم خود در جامعه بشری امروز تا حدی با مشکلاتی روبرو خواهد بود.

مشکلاتی که ناشی از سلطه فرهنگ گوشت خواری است ، طبیعی است که یک گیاه خوار نمی تواند به راحتی  در یک رستوران و یا فروشگاه متعارف امروزی غذای دندان گیری برای خود پیدا کند.

خوشبختانه با توسعه ارزش های زیست محیط محور و گسترش گیاه خواری در میان مردمان جهان فروشگاه ها و رستوران های گیاه خواری نیز همزمان با این رشد فرهنگی توسعه می یابند.

با این وجود یک گیاه خوار به سرعت می تواند با برنامه ریزی و شناسایی مواد غذایی مفید و قابل مصرف علاوه بر بهره مندی از سایر جنبه های مثبت گیاه خواری همواره سیر باشد.

یکی از مهمترین اصولی که یک گیاه خوار باید در این زمینه همیشه به یاد داشته باشد این است که اگر نمی خواهد گرسنگی بکشد، هر گز گرسنه از خانه خارج نشود !

2-  من گیاه خواری نمی کنم چون می ترسم بر اثر سو تغذیه بمیرم یا موهایم بریزد یا زرد بشوم و یا عضلاتم تحلیل برود و یا ...

این که تا به حال هیچ گزارش مستندی از مرگ یک نفر بر اثر گیاه خواری ثبت نشده است به خودی خود نشان می دهد که گیاه خواری نوعا یک عمل مرگ بار نیست!

 

با وجود آن که گوشت خواران با وجود تلاش فراوان برای رد گیاه خواری تا کنون به هیچ دلیل علمی مستند در زمینه زیان بار بودن گیاه خواری دست نیافته اند ، تحقیقات متعدد علمی و شواهد فراوان تجربی فایده های گیاه خواری را ثابت نموده اند.

واقعیت این است که ما بدون دریافت گوشت و لبنیات هم به خوبی می توانیم به زندگی خود ادامه بدهیم، مواد غذایی گیاهی به خوبی نیاز های بدن ما را تامین می کنند و این برای کسی که به زندگی سالم فکر می کند کافی به نظر می رسد.

واقعیت این است که یک گیاه خوار به دلیل خاص بودن روش تغذیه اش بسیار بیشتر از دیگران به تغذیه خود توجه دارد و این خود یکی از دلایل سلامت زندگی گیاه خواران است ، متاسفانه آمار های وحشتناکی از بروز سو تغذیه مخصوصا در میان کودکان و نوجوانان منتشر می شود که مطمئنا هیچ یک از این افراد گیاه خوار نبوده اند.

متاسفانه بر خلاف آن چه گفته می شود گوشت خواران به نسبت خیلی خیلی بیشتر از گیاه خواران در معرض سو تغذیه قرار دارند.

متاسفانه یکی از باور های غلط در میان مردمان سالم و قوی تر دانستن افراد چاق است، عوام چاقی را نشانه سلامتی می دانند! یک گیاه خوار به طور طبیعی و به سبب سلامت تغذیه و دریافت متناسب کالری وزن اضافی بدن خود را از دست می دهد، کاهش وزن که در حقیقت بازگشت سلامتی به بدن است همراه با از دست دادن چربی های اضافه یکی از بهترین جنبه های گیاه خواری است.

با این حال برخی افراد تحت فشار اجتماعی که بر اثر باور های غلط شکل گرفته است این حالت طبیعی و بازگشت سلامتی به بدن را به ضعف و تحلیل رفتن تعبیر می کنند که کاملا غلط است، امروزه چاقی به عنوان یک بیماری مرگ بار شناخته می شود.

3-     می ترسم از طرف خانواده و دوستانم  مسخره و یا طرد بشوم

فرهنگ گوشتخواری در همه لایه های جامعه امروز بشری نفوذ کرده است، در عزا و عروسی ، در جشن و ماتم گوشت بخش  اصلی تغذیه مردمان امروز را تشکیل می دهد ، گوشت مهمترین بخش غذای انسان امروز است نه به دلیل ارزش غذایی بلکه به دلیل اهمیت فرهنگی.

 

متاسفانه جامعه امروز در پذیرش گیاه خواران با مشکلات زیادی روبروست، نادانی ، سطحی نگری ، بی دانشی و بی مسوولیتی مهمترین عواملی هستند که برخی افراد را در پذیرفتن گیاه خواران دچار مشکل می کنند.

با این حال یک گیاه خوار می تواند به سرعت خود را با شرایط جدید تطبیق بدهد و با یک تحلیل درست و منطقی از شرایط جدید بکوشد نه تنها خود را از حالت انفعال خارج کند بلکه با فعال شدن در محیط اجتماعی خود به عضو گیری و انتقال پیام زیبای گیاه خواری بپردازد.

یک گیاه خوار می تواند با مطالعه و افزایش آگاهی خود پیام گیاه خواری را به افراد خانواده و دوستان خود منتقل کند و آن ها را با گیاه خواری به عنوان یک روش تازه زندگی آشنا کند.

گاهی مخفی کاری ، خودداری از جلب توجه افراد مغرض و ناآگاه لازم است. به هر حال یک گیاه خوار می تواند تلاش کند تا با دوستان تازه ای که آن ها هم گیاه خواری را به عنوان روش زندگی خود برگزیده اند آشنا شود و زندگی لذت بخشش تازه اش را با گیاه خواران دیگر شریک شود.

به هر حال باید بدانید که به سرعت و با بروز نتایج مثبت گیاه خواری در وجود شما از جمله کاهش وزن و تناسب اندام و تاثیرات مثبت روحی و اخلاقی همان منتقدان و مسخره کنندگان به سرعت تغییر جهت خواهند داد و شرایط روز بروز به نفع شما تغییر خواهد کرد.

4-     می ترسم  از لذت های زندگی محروم بشوم

باید بدانیم و بپذیریم که همه ما با فرهنگ گوشت خواری بزرگ شده ایم ، همه خاطرات زندگی ما انباشته از گوشت خواری است. در همه جشن ها و شادی ها کباب خورده ایم خاطرات مسافرت هایمان پر از جوجه کباب و ماهی کباب است همه روز های مهم زنگی مادرمان چلو کباب برایمان می پخته است!

خوردن و خوردن ! این لذت بزرگ زندگی ما بوده است، ولی ما چه چیزی را خورده ایم ؟

خوب است بدانیم برای تامین این لذت جویی کور و بی فایده ما از زندگی مان میلیون ها عدد انواع حیوانات در سراسر جهان به بهای از میان رفتن میلیون ها هکتار محصولات کشاورزی تولید و کشتار می شوند

این حمام خون و نابودی مهیب محیط زیست بهای لذت جویی یک گوشت خوار از زندگی است

گوشت خواری به این بهای سنگین فارغ از سایر جنبه های منفی آن کاری بسیار غیر منطقی و غیر مسوولانه به نظر می رسد.

یک گیاه خوار مانند پرنده ای سبک بال با کمترین زیان و زحمت برای محیط زیست خود از بهترین و طبیعی ترین مواد غذایی تغذیه می کند، از تناسب اندام و سلامت تن و روان بهره مند است عملا و واقعا از خشونت دور است و لذتی عمیق و واقعی از زندگی را تجربه می کند.

واقعیت این است که متاسفانه عوام از پس پرده خونین گوشت خواری گیاه خواری را یک نوع ریاضت و شکنجه تلقی می کنند ، حال آن که گیاه خوار در جریان زندگی مسوولانه و سالم خود ناب ترین و بالاترین لذت ها را تجربه می کند.

5-     گیاه خوار بودن یا نبودن من هیچ تاثری نخواهد داشت

گیاه خواران در نهایت در پی آن هستند که جهان بهتری را برای همه ساکنانش فراهم کنند ، آن ها از تلاش برای توقف پرورش صنعتی حیوانات و کشتار آنان  از تلاش برای ریشه کنی گرسنگی در جهان با دست کشیدن مردمان از گوشت خواری از نجات کره زمین از تبعات مهیب گوشت خواری و اهداف بسیار بزرگ دیگر ی سخن می گویند که دست یابی به آن ها بسیار سخت به نظر می رسد.

 

این سوال شاید برای هر کسی پیش بیاید که گیاه خواری من یک نفر آیا تاثیری خواهد داشت؟

به هر حال هر جمعیت بزرگی هم از یک نفر هایی مانند من و شما تشکیل شده است، متاسفانه باید بدانیم که گیاه خواری د رکشور ما به سبب ضعف های بنیادی و فرهنگی پیشرفتی بسیار کمتر از سایر ممالک داشته است.

امروزه تنهادر کشور انگلستان بیش از سه میلیون گیاه خوار زندگی می کنند. در سراسر جهان میلیون ها گیاه خوار زندگی می کنند و روز بروز به آن ها اضافه می شود.

به هر حال انسان امروز با قدرت بی حد ومرزی که بر اثر پیشرفت های علمی به دست آورده است اگر بر اساس مسوولیت های خود نسبت به کره زمین و سایر ساکنانش عمل نکند به سرعت خود وهمه کره زمین و ساکنانش را به نابودی خواهد کشاند.  

 

 

 

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٢:٠٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸٥

عرضه وسيع لاک پشت آبی در مشهد

روز گذشته وقتی از میدان سعدی (سراب) مشهد عبور می کردم متوجه فروشگاه بسیار بزرگ و پر زرق و برقی شدم که در نبش سمت چپ ابتدای خیابان سناباد افتتاح شده بود.

بر سر در این فروشگاه بزرگ پرده ای نصب شده بود و که بر روی آن عبارت "بازار بزرگ آبزیان" نقش بسته بود.

 داخل این فروشگاه انباشته از انواع ماهیان تازه و یخ زده ای بود که سعی شده بود خیلی شیک و مرتب به مشتریان عرضه شوند.

 صحنه های زننده ای از بهای شکم چرانی انسان ها که به قیمت رونق تجارت پرورش صنعتی حیوانات و کشتار وسیع و نابودی گسترده محیط زیست تامین می شود.

 بدترین بخش این ماجرا بخش فروش ماهی قرمز بود که ان هم با نصب پارچه هایی در خیابان و داخل فروشگاه تبلیغ شده بود و تاکید شده بود که تحت مجوز سازمان دامپزشکی ماهی قرمز در این فروشگاه عرضه می شود.

 متاسفانه در این بخش علاوه بر ماهی قرمز تعداد زیادی لاک پشت های آبی که بر اثر ایجاد همین بازار سیاه عرضه در شهر ها به شدت مورد تهدید و در معرض انقراض قرار گرفته اند نیز عرضه می شدند.

 علاوه بر لاک پشت ها مقدار زیادی صدف آب شیرین هم در این بخش عرضه می شد! من دیگر ارتباط این یکی را با نوروز یا آبزی پروری نفهمیدم!

 متاسفانه لاک پشت ها و صدف ها تنها حکایت از غارت ناجوانمردانه آبگیر های طبیعی برای سود جویی و و به طمع کسب درآمد بسیار ناچیزی دارد که بهای آن تخریب و نابودی اکوسیستم های طبیعی و نابودی دسته جمعی حیوانات شکار شده است.

 

نگهداری از این نوع لاک پشت ها در خانه غیر ممکن است و این لاک پشت ها چاره ای جز مرگی دردناک ندارند.

 همچنین در این فروشگاه حوضچه های بسیار بزرگی تعبیه شده اند که در حال آماده سازی بودند و بیم آن می رود که این حوضچه ها برای عرضه ماهی زنده با مقاصد خوراکی به کار گرفته شوند.

 عرضه ماهی زنده علاوه بر رنج و ستم مضاعفی که به ماهی ها در حین صید و حمل و نگهداری در حوضچه های کوچک وارد می کند متاسفانه در حین فروش ماهی ها به شکل بسیار نا مناسبی و در برابر چشم مردم جان می دهند که اثرات مخرب روحی و روانی سختی مخصوصا بر روی کودکان خواهد داشت.

 من همین جا نگرانی جدی و عمیق خودم را در مورد عرضه ماهی زنده د راین فروشگاه اعلام می کنم و توجه و پیگیری همه علاقمندان به حیوانات و محیط زیست را به این نکته جلب می کنم. 

 در مورد لاک پشت ها من به مسوول این فروشگاه تذکر دادم و ایشان برخورد بسیار مناسب و خوبی داشتند و قول پیگیری دادند.

      

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٥

سپاسگزاری ...

در پی اتفاقاتی که متاسفانه در روز های گذشته در تالار گفتگوی انجمن حمایت از حیوانات افتاد دوستان خوب من در این تالار به وسایل مختلف بنده را مورد لطف و توجه فروانی قرار دادند که بنده را بسیار شرمنده کرد.

متاسفانه شرایط به گونه ای پیش رفته است که من دیگر نمی توانم مانند گذشته کنار دوستانم باشم ولی این اصلا باعث نخواهد شد که خودم را از دوستانم جدا بدانم و یا از پیگیری اهداف مشترکمان منصرف شوم.

خوشحالم که این اتفاقات ناخوشایند من و دوستانم را بیشتر به هم نزدیک کرد و توانستیم قدر همدیگر را بیشتر بدانیم.

من اعتقاد دارم مجموعه حمایت از حیوانات با همین مدیریت فعلی بودنش خیلی بهتر از نبودنش است و من هیچ وقت به دنبال تخریب و حذف این مجموعه نبوده و نیستم.

از لطف و مهربانی های دلسوزانه و صمیمانه دوستانم خیلی خیلی ممنونم و امیدوارم این سختی ها و نا ملایمت ها ذره ای در اراده محکمشان برای بهتر کردن دنیا برای ساکنانش خلل وارد نکند.

برای خودم و همه دوستانم آروزی استواری و پیشرفت دارم.

            

           

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ۳:٠۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٥

نامه سرگشاده به مدير محترم تالار گفتگوی انجمن حمايت از حيوانات

دوست خوبم جناب آقای دکتر جوالچی

سلام

 کم لطفی های فراوان و بیش از حد اخیر جنابعالی چیزی از ارادت من به جنابعالی و دوستانتان نکاسته است و امیدوارم شما هم همچنان بنده را دوست خود بدانید و لطفتان نسبت به بنده را دریغ نفرمایید.

 آشنایی با مجموعه انجمن حمایت از حیوانات برای من بسیار مایه خوشبختی بود و فصل تازه ای در زندگی من گشود، خوشبختانه در این مسیر من توانستم چیز های زیادی بیاموزم.

 دوستان خوبی پیدا کردم که از بهترین مردمان روی کره زمین هستند و اهداف و اندیشه های پاک و بزرگی دارند.

 دوستانی که در جستجوی اهدافشان به این مجموعه روی آورده اند و انجمن حمایت از حیوانات را تنها روزنه امید خود می دانند.

 در حال حاضر انجمن حمایت از حیوانات ایران ( مجموعه متعلق به شما ) تنها عضو رسمی جامعه جهانی حمایت از حیوانات در ایران است و درست است که این انجمن ملک شخصی جنابعالی و دوستانتان است و می توانید هر طور که دلتان خواست آن را اداره کنید با این حال از دو جهت به نظر می رسد شایسته است نکاتی را رعایت بفرمایید :

 1- چون مجموعه شما تنها مجموعه شناخته شده رسمی فعال در زمینه حمایت از حیوانات در ایران است و از آن جا که جنابعالی و سایر دوستانتان حتما هدفی جز حمایت از حیوانات ندارید و به دنبال سود و منفعتی در این  کار نیستید پس شایسته است تا زمینه مناسبی برای حضور و فعالیت دوستان علاقمند فراهم کنید و دوستان و علاقندان را به گرمی بپذیرید.

 متاسفانه روند موجود چنان است که به نظر نمی رسد جنابعالی و دوستانتان علاقه ای به پذیرفتن غریبه ها در محفل دوستانه تان داشته باشید و این وضع در تالار گفتگوی انجمن که تحت مدیریت مسقیم جنابعالی اداره می شود بیشتر به چشم می خورد.

 متاسفانه در تالار گفتگو وضع چنان شده است که خواص و مبلغین همسو با مدیریت همچون گروه های فشار هر کسی مطلبی بیان کند که جو بسته و اختناق آور تالار را بشکند  وخاطر مدیران محترم را آشفته کند سرکوب می کنند و آن جا که باز بمانند حضرتعالی مستقیما وارد عمل شده و با تیغ سانسور بیرحمانه منتقدان را قلع و قمع می کنید.

 دوستانی که در این تالار رفت و آمد دارند اکثرا جوان و همگی سرخورده از بی مهری هایی هستند که عوام با آن ها داشته اند و به اینجا کشیده شده اند ، شما دیگر چرا با آنان چنین می کنید ؟

 دلیل این فضای پلیسی و اختناقی که بر تالار گفتگو حاکم کرده اید چیست ؟

 براستی از چه چیزی وحشت دارید ؟ مگر مطرح شدن بحث های جدی و چالشی چه ایرادی دارد که شما و دوستانتان از آن این چنین گریزانید ؟ تا به کی مانند کبک سرمان را زیر برف نگه داریم ؟

 2- به هر حال جنابعالی و دوستانتان به عنوان حامی حیوانات ارزش ها و اهداف والایی برای خود تعریف نموده اید و دراین زمینه به حق کارهای اجرایی فراوانی هم انجام داده اید که قابل ستایش است.

 ولی فکر نمی کنید شایسته است  کسی که چنین ارزش گذاری هایی برای خود نموده است حرمت انسان ها را بیش از این داشته باشد.

 آزادی بیان یکی از حقوق ابتدایی و مسلم انسان هاست ، جنابعالی و دوستانتان زحمت کشیده اید و چنین مجموعه ای را اداره می کنید، هزینه ای متقبل شده اید ( دقیقا  1890000ریال ) و تالار گفتگو را راه اندازی کرده اید.

 طبق اظهار خودتان این تالار " جهت تبادل نظر ميان علاقمندان به طبيعت و محيط زيست و دوستدارن حيوانات ايجاد شده است. " ، پس شما باید حق این تبادل نظر را به شکلی شرافتمندانه و انسانی برای علاقمندان قائل شوید و امکان آن را  فراهم کنید.

 طبیعتا نظرات همه علاقمندانی که شما این تالار را برای تبادل نظرشان ایجاد کرده اید نباید و نمی تواند با نظرات جنابعالی و دوستانتان هماهنگ باشد. 

 نباید نوشته ها و نظرات هر کس که با شما همسو نبود با جرح و حذف مواجه شود و نظرات خودتان را چون همورابی بنویسید و زیرش قفل بزنید که کسی چیزی روی حرف شما نگوید !

 سیستم پیام خصوصی را به دلایل فنی قطع می کنید! و امر می کنید که هر کس نظری دارد فقط از طریق " ارتباط با ما " ( یعنی جنابعالی ) مطرح کند !  

 شما مانند پادشاهان به سلیقه خودتان قانون وضع می کنید و بیرحمانه آن ها را اجرا می کنید ، کشور ایران با این عظمت یک قانون دارد و شما برای تالارتان 15 قانون وضع کرده اید !

 شیرین ترین بخش قوانین تالار شما قانون شماره 15 است :

 "- قانون شماره 15 

این قوانین متغیر بوده و با توجه به شرایط مختلف تغییر خواهد کرد و یا بندهایی به آن اضافه خواهد شد. "

در حالی که امکان عضویت در انجمن را برای غریبه ها از بین برده اید، خود و دوستانتان را به سبب عضویت در انجمن حمایت از حیوانات برتر از دیگران جلوه می دهید و به این شکل می کوشید اعتماد به نفس سایر دوستان را از بین ببرید.

 جدا امیدوارم جنابعالی و سایر دوستان رده بالای انجمن در روش های خود مخصوصا در ارتباط با نحوه اداره تالار گفتگو تجدید نظر بفرمایید و قدر دوستان خوبی که در این مجموعه گرد آمده اند و همگی به هر شکل نیات خیری دارند را بدانید.

 من این نامه را از سر خیر خواهی نوشتم و دفاع از خود در مورد بی مهری هایی که در حق بنده نمودید و اتهاماتی که به بنده وارد کرده اید را برای فرصتی دیگر و جایی دیگر می گذارم.

                                                                                           موفق باشید

                                                                                         سیاوش هوشیار

                                                                                        18 اسفند 1385

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٧:٠٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ اسفند ۱۳۸٥

طرح ...

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۱ اسفند ۱۳۸٥

حمايت از حيوانات و مسائل منطقه ای

جریان حمایت از حیوانات در دنیای امروز به عنوان یک جریان شناخته شده با اهداف و روش های تعریف شده در سطح جهان فعالیت می کند.

اصولا فرض ایجاد و وجود جریان حمایت از حیوانات وجود مسائل و مشکلات مبتلا به حیوانات است. مسائلی که می توان آن ها را به دو دسته کلی تقسیم کرد.

یک سری مسائل از لحاظ شیوع و گستردگی به حدی هستند که توجه و اعتراض حامیان حیوانات در جهان را به خود جلب نموده و همواره در صدر برنامه های جامعه جهانی حمایت از حیوانات قرار دارند، مسائلی که در هر گوشه ای از جهان اتفاق می افتند و برای همه با هر ملیت و فرهنگی به عنوان یک معضل قابل لمس و درک هستند. مانند مسئله پرورش صنعتی حیوانات و یا استفاده از حیوانات برای آزمایشات.

                   

 یک سری دیگر از مسائل آن چنان گسترده نیستند که برای همه در همه جای دنیا قابل لمس باشند، بلکه با تلاش و پیگیری حامیان حیوانات این مسائل به عنوان یک معضل شناسایی و به جامعه جهانی حمایت از حیوانات گزارش شده اند و با جلب توجه مجامع جهانی مبارزه با این معضلات را در برنامه جامعه جهانی حمایت از حیوانات قرار داده اند. مثلا مبارزه با  گاوبازی که تنها در برخی کشور های دنیا و در موارد خاص انجام می شود امروز به یکی از اصلی ترین برنامه های  جامعه جهانی حمایت از حیوانات تبدیل شده است. گاوبازی برای سال ها حتی از سوی عامه مردمی که به آن می پرداخته اند به عنوان برنامه ای لذت بخش و مفرح و جزو فرهنگی ملی و بومی ان ها بوده است و اصلا به عنوان مشکل تلقی نمی شده است ولی عده ای از همان مردم در جهت پیشبرد اهداف حمایت از حیوانات همین مسئله را تبدیل به چیزی کردند که امروز برای حامیان حیوانات همه جهان به عنوان یک مشکل تلقی می شود.

در حقیقت این پیگیری و مسوولیت شناسی حامیان حیوانات در محدوده های جغرافیایی و فرهنگی شان است که مسائل ساده ای را که سال ها چه بسا از روی عادت انجام می شده اند و موجب ظلم و بیرحمی بی حدی نسبت به حیوانات بوده اند را تبدیل به یک برنامه جهانی برای مبارزه و اعتراض به چنین بی رحمی هایی می کرده است.

   

 

 جریان حمایت از حیوانات در کشور ما ( ایران ) چنان که به نظر می رسد علاقمندی چندانی به پیگیری و مشارکت در برنامه های جهانی حمایت از حیوانات ندارد، که البته شاید بتوان عذر کمبود امکانات و آماده نبودن شرایط و ... را دراین زمینه پذیرفت.

از دیگر سو متاسفانه در کشور ما مسائلی د رارباط با حیوانات وجود دارند که جز با تلاش و پیگیری حامیان حیوانات در ایران قابل شناسایی نیستند و اگر سالیان سال نیز بر این منوال بگذرد هیچ کس نسبت به این مسائل واکنشی نشان نخواهد داد.

در کشور ما مسائلی جدی در ارتباط با حیوانات وجود دارند که در صورت پیگیری و ثبت و گزارش به مجامع جهانی به می توانند به عنوان معضلات جدی توجه جهانیان را بر انگیزند.

متاسفانه براحتی و با این توجیه که این مسائل جزو رسوم و آداب ملی و مذهبی مردم هستند از کنا ران ها گذر می شود و هرگز فرصت یک نگاه تازه را به خود و دیگران نمی دهیم و همچنان در ورطه محافظه کاری دست و پا می زنیم.

به عنوان نمونه فاجعه تلفات میلیونی ماهی های قرمز که هر سال هم در ایران تکرار می شود، در صورت توجه و پیگیری لازم می تواند به عنوان مسئله ای جهانی مطرح شود که اعتراض جهانیان را در پی داشته باشد.   

                    

ما حق نداریم برای ادامه دادن به عادت ها و رسوم زشتمان چشم بر ظلم و بیرحمی بی حد و افسار گسیخته بر حیوانات ببندیم.

به نظر می رسد زمان آن رسیده است که از بیرون به خودمان نگاهی بیندازیم و زنجیر های محافظه کاری را از دست و پایمان باز کنیم و اول خودمان مسائل را به عنوان مشکل بشناسیم و بعد مردم را متوجه کنیم.

به هر حال تا روزی که نابودی ماهی ها و کشتار سگ ها و بریدن گوش و دم سگ ها و صدور مجوز های بی شمار و بی مورد شکار و گلوله خالی کردن در سر حیوانات سرگردان در شهر ها و قربانی کردن بی جهت حیوانات و... در کشور ما ادامه دارد ، جریان حمایت از حیوانات نمره قابل قبولی در ایفای رسالت خود نخواهد داشت.

                    

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ۱:۱٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٤ اسفند ۱۳۸٥