حمايت از حيوانات ...

می توان گفت جمعی از بهترین و برجسته ترین موجودات نوع بشر در قالب تشکل های حامی حیوانات به فعالیت می پردازند، حامیان ایرانی حیوانات نیز از این قاعده مستثنی نیستند، پیشرفت انجمن در ایران به کندی ولی با جدیت و پیگیری مستمر و مسوولانه ی انسان هایی نمونه صورت گرفته است، با این حال هنوز هم ضعف های بسیار بزرگی ناشی از سال ها کج اندیشی و بدرفتاری که گاهی در پوست و گوشت ما انسان ها نفوذ کرده است وجود دارد که همت و تلاش فراوانی را می طلبد. بسیاری از ضعف های موجود در زمینه ی حمایت از حیوانات متاسفانه ناشی از رسوب اندیشه های غلط، خرافات و موهومات رایج و چیزهایی است که اصلاح آن ها سال ها تلاش و برنامه ریزی می طلبد.

هر چند نگهداری از یک پرنده یا تغذیه ی یک بچه گربه کاری بسیار ارزشمند و وظیفه ی حتمی یک حامی حیوانات است ولی با این حال به نظر نمی رسد که همه ی وظیفه ی یک حامی حیوانات در آن خلاصه شود و یا فعالیت یک تشکل حامی حیوانات بتواند در کل متوجه چنین اموری باشد، پرداختن به مسایل فرهنگی و زیربنایی میتواند چنان اثر عمیق و دراز مدتی داشته باشد که در آینده موجب تضمین امنیت حیوانات و زیستگاهشان باشد، هنگامی که در کشور ما مردم به کل از وجود مباحث حمایت از حیوانات بی اطلاعند و یا اصولا حیوانات را مستحق حمایت و عطوفت نمی دانند اگر ما هر روز حیوان بیچاره ای را نجات بدهیم و تغذیه کنیم روز دیگر ده ها حیوان جدید گرفتار اذیت و آزار و گرسنگی و بی پناهی می شوند، بنا براین باید توجه کامل و جدی به فرهنگ سازی در باره ی حمایت از حیوانات نمود و کوشید تا رسوبات پوسیده ای که زاینده ی تعدی به حیوانات است را از جامعه زدود.

 

چشم ها را باید شست  

جور دیگر باید دید 

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ مهر ۱۳۸٤

انجمن حمايت از حيوانات

                                WSPA 

در این دنیای بزرگ عده ای از مردم سازمانی را برای حمایت  از حیوانات تشکیل داده اند که امروز " جامعه ی جهانی برای حمایت از حیوانات" ( Word Society for the Protect of Animals ) یا WSPA نامیده می شود که در حال حاضر ده ها انجمن و سازمان در کشورهای مختلف جهان عضو این جامعه ی جهانی هستند و برای پیشبرد اهداف انسانی و ارزشمند این جامعه تلاش می کنند، تا این جا چیز عجیبی نیست ولی شاید برای شما خیلی عجیب باشد اگر بدانید در کشور ما هم یکی از انجمن های عضو رسمی WSPA وجود دارد و فعالیت می کند.

"انجمن حمایت از حیوانات ایران" (  the Iranian Society for the Prevention of Cruelty to Animals ) یا ISPCA   در سال 1377 تشکیل شد و در سال 2005 به عنوان عضو رسمی WSPA پذیرفته شد، معرفی نامه ی این انجمن که از سایت این انجمن گرفته شده است را در این جا می خوانید:

 

"حيوانات از اجزاي بسيار با اهميت محيط زيست مي‌باشند كه در خلقت هر كدام حكمتهايي نهفته است. امروزه بسياري از روشهاي زندگي انسان منجر به آزار و يا نابودي حيوانات بي‌پناه شده است. گرچه انسان به عنوان اشرف مخلوقات به واسطه تفكر برتر تسلط خود را بر سرنوشت بسياري از حيوانات تحميل مي‌كند، ولي اين تفكر مي‌تواند به شكلي تغيير نمايد تا فرزندان ما را از حضور حيوانات موجود امروز محروم نسازد.

 انجمن حمايت از حيوانات يك انجمن مردمي و زيست محيطي از گروه تشكل‌هاي غير دولتي (NGO) است كه با شماره ثبت ۱۰۷۱۹ از ابتداي زمستان ۱۳۷۷ آغاز به كار نموده است.

اين انجمن از نظر قانوني، به تاييد وزارت كشور و اطلاعات نيروي انتظامي و اداره ثبت شركتها رسيده است.

انجمن حمايت از حيوانات پس از
۶ سال فعاليت در جلسه ماه نوامبر (آذرماه) ۲۰۰۵ پس از بررسي مدارك و فعاليت‌ها با اكثريت قاطع آرا به عضويت جامعه جهاني حمايت از حيوانات (WSPA) پذيرفته شد.

انجمن حمايت از حيوانات كه با نام بين‌المللي
IRAN S.P.C.A به جهانيان معرفي شده است، تنها انجمن ايراني با هدف حمايت از حيوانات مورد آزار، بي‌پناه و در حال انقراض و تلاش براي ايجاد شرايط مطلوبتر زندگي براي حيوانات است."

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ مهر ۱۳۸٤

لطف کنيد و به حيوانات لطف نکنيد

پرسش این است که آیا علاقمندی و دوست داشتن حیوانات می تواند دلیل کافی برای نگهداری از حیوانات باشد؟ قطعا علاقمندی برای انجام هر کاری دلیل لازم است ولی در مورد نگهداری حیوانات کافی نیست.

 

متاسفانه پس از تخریب زیستگاه وحوش و شکار وحشیانه ی حیوانات، یکی از بزرگترین عواملی که موجب صدمه و تلفات حیوانات می شود نگهداری بد حیوانات خانگی است.

 

در این مورد توجه دوستان رابه نکات زیر جلب می کنم:

 

1) حتما در مورد حیوانی که می خواهید برای نگهداری انتخاب کنید اطلاعات کافی کسب کنید.

نکته1: توجه داشته باشید که حیوانات مختلف از یک گونه ممکن است نیازمند شرایط نگهداری و تغذیه ی کاملا متفاوتی باشند.

نکته2: برای کسب اطلاعات از منابع موثق و معتبر استفاده کنید، تجربیات شخصی افراد معمولی ممکن است خیلی درست نباشد. برای این منظور از سایت های اینترنتی معتبر و کتاب های تخصصی استفاده کنید.

 

2) حتما شرایط کاری و مالی خود را در نظر بگیرید.

نکته1: نگهداری و تغذیه ی حیوانات نیازمند هزینه هایی است که بعضا ممکن است گران باشد.

نکته2: نگهداری از حیوانات نیازمند صرف وقت و توجه برای رسیدگی به وضعیت جسمی و روحی حیوان است.

 

3) حتما وضعیت محیط زندگی خود را در نظر بگیرید.

نکته1: حیوانات برای زندگی احتیاج به فضا ی مناسب دارند، قطعا در یک آپارتمان کوچک نمی توان از حیوانات درشت جثه نگهداری کرد.

نکته2: حیوانات مانند سایر موجودات برای زندگی به نور احتیاج دارند، عدم بهره مندی از نورمناسب موجب اختلال در رشد حیوان و از بین رفتن رنگ و طراوت حیوان می شود، حتی یک ماهی کوچک نیز برای زندگی به نور کافی و حتی الامکان طبیعی محتاج است.

نکته3: حیوانات به هوای مناسب احتیاج دارند، محیط زندگی حیوانات باید دارای تهویه ی مناسب و بدون جریان هوای سرد باشد، گرما و سرمای شدید موجب زحمت و در نهایت مرگ حیوانات می شود.

نکته4: بعضی حیوانات صداهایی تولید می کنند، حتما از غیر مزاحم بودن صدای حیوان مورد نظر اطمینان پیدا کنید.

 

4) حتما شرایط اطرافیان خود را در نظر بگیرید.

نکته1: حتما باور های مذهبی اطرافیان خود را بشناسید، اسلام حیواناتی چون سگ، گربه، خوک و امثال آن هارا ناپاک می داند، بنا براین اگر امکان استفاده از فضای مناسب و منفک با فضای زندگی اطرافینتان که مقید به اصول اسلامی هستند را ندارید هرگز این قبیل حیوانات را برای نگهداری انتخاب نکنید چون این حیوانات را گرفتار عذاب وحشتناکی خواهید نمود.

نکته2: اگر کسی از اطرافیان شما از حیوانات می ترسد سعی کنید آن حیوان خاص را هرگز برای نگهداری انتخاب نکنید، چون ممکن است فرد مورد نظر به حیوان آسیب برساند یا برای آن محدودیت هایی ایجاد کند.

نکته3: همیشه حیوانات را در شرایطی نگه دارید که امکان دسترسی و آزار آن ها برای کودکان کم سال ممکن نباشد، کودکان را کم کم و تحت نظارت مستقیم خودتان با حیوانات آشنا کنید و نگه داری و محبت به حیوانات را به آنان بیاموزید.

 

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ مهر ۱۳۸٤

شکار قانوني، دروغ بزرگ، جنايتی بزرگ تر

 

اعتراض حامیان حیوانات به شیوه و رویه ی این خبرگزاری است، آن چه مسلم است وظیفه و کار خبرگزاری جمع آوری و انتشار اخبار است، خبرگزاری میراث در پوشش اخبار و یا مقالات به تشویق و توجیه عمل غیر اخلاقی شکار حیوانات کمیاب و بی پناه می پردازد.

 

این که شکار قانونی کاری غیر انسانی نیست بیشتر به یک جوک شبیه است، قانونی که در آن مجازات یک شکارچی مثلا ده هزار تومان تعیین شده است به چه دردی می خورد؟!!

 

قانونی بودن هر کاری دلیل بر  اخلاقی و انسانی بودن آن نیست، اعدام در کشور ما و خیلی جاهای دیگر کاملا قانونی است ولی جامعه ی جهانی امروز اعدام را به عنوان یک عمل انسانی و اخلاقی به رسمیت نمی شناسد،  اتحادیه اروپا هر کشوری که اعدام را قانونی بداند به عضویت نمی پذیرد و مقرارات استرداد مجرمین در مورد کشورهایی که اعدام در آن ها انجام می شود الزام آور نیست.

 

قانونی که به آن اشاره کردید از سوی کسانی تصویب شده است و قرار است اجرا شود که ضعف خود را با آسیب های عمده ای که به حیات و حش ایران در طول سال ها وارد آمده است نشان داده اند.

 

توجه به مواد 17 و 20 این قانون نشان می دهد که راه برای معامله و فرار متخلفین باز گذاشته شده است در ماده ی 17 جرایم حاصل از اجرای این قانون جزو درآمد های دولت محسوب شده است یعنی شکار غیر قانونی منبع در آمدزایی برای دولتی است که قرار است آن را اجرا کند! و در ماده ی 20 برای ماموری که گزارش خلاف واقع بدهد مجازات دوبرابر پیش بینی شده است با توجه به بلندای دیوار حاشا مشخص است  که هیچ ماموری عملا جرات برخورد با متخلفین و ارایه ی گزارش را پیدا نمی کند!

 

آن طور که به نظر می رسد خبرگزاری میراث آن جا به بیراهه رفته است که تیغ زدن خارجی ها و ارایه ی مجوز کشتار حیوانات وحشی را بخشی از اکوتوریسم تلقی نموده و تشویق و تبلیغ می کند.

 

در کشوری که انباشته از ذخایر زیر و رو زمینی است و میلیارد ها دلار هزینه برای هزار کار بی فایده و با فایده می شود این چند دلار کثیف حاصل از شکارگری چه دردی را دوا می کند؟!!

 

اگر این خبرگزاری و اداره محترم میراث فرهنگی و گردشگری به اشاعه و آموزش حفظ و احترام به حیات و حش و زیستگاه های وحوش بپردازند و به جای به راه انداختن دسته های کشتار حیوانات تور های طبیعت گردی همراه با تماشا و عکاسی از حیوانات و زیستگاهشان را دایر کنند که برای همه ی مردم قابل استفاده و پذیرش است چه ایرادی دارد؟

 

جز این است که نابود کردن بسیار ساده تر از به وجود آوردن و آباد کردن است؟ کشتن یک حیوان با یک گلوله چند تومانی امکان پذیر است و روح پلید و خفیف شکارچی هم ارضا می شود ولی حفظ و گسترش زیستگاه های وحوش نیاز مند برنامه ریزی و سرمایه گزاری های بلند مدت و زیربنایی است که البته از عهده ی آقایان به نظر می رسد که خارج باشد!

 

شکار برای یک بومی آفریقایی یا یک اسکیمو یا حتی برای شما مدیرعامل محترم خبرگزاری میراث اگر در شرایط سخت و گرسنگی قرار داشته باشید البته می تواند انسانی و اخلاقی باشد حتی اگر نادر ترین موجودات کره ی زمین را هم شکار  کنید و بخورید! و به غیر از این هیچ نوع شکار انسانی، اخلاقی و یا قانونی دیگری را من سراغ ندارم .

 

 

 

 

  
نویسنده : سیاوش هوشیار ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ مهر ۱۳۸٤